19/09/2015

Bericht

Logo Instapdag

‘Rijden alsof je op een zwevend tapijt gaat’

Sep 15, 2015 - (Nieuws)

Afval scheiden en groene stroom gebruiken deed hij al. Nu rijdt acteur Torsten Colijn, bekend van onder meer ‘Beatrix, Oranje onder vuur’ en ‘Pizza Maffia’, ook milieubewust. Zijn Nissan LEAF regelde hij via de privé lease actie Nu Elektrisch van Natuur & Milieu.

Waarom ben je begonnen met elektrisch rijden?
“Ik ben sowieso heel milieubewust van mijzelf. Ik heb het met de paplepel ingegoten gekregen. Ik scheid mijn afval, hou papier, glas en GFT apart. Ook ben ik overgestapt op een groene bank. Ik heb mijn energiezaken groen geregeld. Hoe klein ook je actie, het geeft een goed gevoel. Daarnaast ben ik een buitenmens, opgegroeid in de polder. Ik gebruik dan ook geen chemische troep in mijn tuin; ik wil het zo natuurlijk mogelijk. De laatste stap om te maken was nog het vervoer dus. Ik heb zelf nooit eerder een auto gehad, het liefst reis ik per trein. Dat vind ik heerlijk om even andere dingen te doen, of even bij te slapen. Maar om goed mobiel te zijn heb ik af en toe ook een auto nodig. Die huurde ik via ConnectCar. Helaas rijden de meeste huurauto’s op benzine. Daarom ben ik me gaan verdiepen in de mogelijkheden met elektrisch rijden.”

Hoe bevalt het elektrisch rijden?
“De eerste keer dat ik elektrisch reed, was met Greenwheels door de binnenstad van Den Haag. Ik had het gevoel alsof ik op een zwevend tapijt door de stad ging. In het begin moest ik echt goed kijken of de auto wel aan stond. Je hoort vooral de wind, je banden op de straat, fietsbellen. Het is echt heerlijk rijden. Je moet er wel mee leren rijden. Het is echt anders dan een benzineauto. En je moet goed opletten of anderen je in de gaten hebben in het verkeer. Zeker als je langzaam rijdt. Ook moet je leren omgaan met lange afstanden. Je moet rekening houden met je afstand en waar je kunt opladen.”

En gaat dat goed?
“Ja. Ik heb een systeem bedacht om op snelwegen ongeveer 100 kilometer per uur te rijden. Daarboven gaat namelijk je verbruik drastisch omhoog, net als bij een benzineauto. Met mijn LEAF kan ik gemiddeld zo’n 160 kilometer rijden voordat ik weer moet opladen. Ik gebruik het liefst een snellader. Het aantal snelladers mag van mij nog fors omhoog. Ik woon zelf in Heiloo, een dorp van zo’n 23.000 inwoners. Daar zijn slechts een paar laadpalen, en geen snelladers. Je merkt dat de palen op populaire plekken, zoals bij het station, drukker zijn. Het zou helemaal mooi zijn als ik in m’n eigen straat mijn auto zou kunnen opladen.”

Voel je je een pionier als elektrische rijder?
“Ja, soms wel. Ik was laatste in Drenthe bij een klein hotel. Daar hadden ze geen laadpaal. Gelukkig kan mijn auto ook op het normale stopcontact. Die vraag hadden ze in het hotel nog nooit gehoord. Uiteindelijk mocht ik mijn auto elke nacht opladen via een stopcontact van hun tuinverlichting. Ik vind het leuk om in de voorhoede mee te doen. Ik had mijn bedenkingen wel hoor, die actieradius is natuurlijk maar beperkt. Toch wilde ik persoonlijk de stap zetten om zo milieubewust te leven. In Heiloo is er nu een tweede Nissan LEAF. Er bestaat een beetje een motorrijdersgevoel. We groeten elkaar.”

Je hebt je auto geleased via Nu Elektrisch van Natuur & Milieu. Hoe ging dat?
“Ik heb een zakelijk contract afgesloten op naam van mijn eenmanszaak als acteur. Ik was al een tijdje bezig met rondkijken voor de mogelijkheden van elektrische auto’s. Ik kwam de actie van Natuur & Milieu tegen. Die vond ik heel revolutionair: de eerste milieupartij die in de auto’s gaat. Een hele goede actie! Ik ben me er verder in gaan
verdiepen en kwam tot de conclusie dat dit een heel fijn idee is: een leasecontract waar alles in zit voor een vast bedrag: reparatie, onkosten en verzekering. Ik wil namelijk geen elektrische auto kopen. Er is nog niets bekend over de restwaarde van deze auto’s. Over vier jaar zal de huidige techniek waarschijnlijk al weer flink verouderd zijn. Probeer dan maar eens je auto te verkopen. Een contract voor vier jaar is mooi.”

Merk je veel in de kosten nu je elektrisch rijdt?
“Ik heb natuurlijk hiervoor geen auto gehad. Een deelauto van ConnectCar of Greenwheels is handig, als je het niet vaak rijdt. Maar heb je de auto al meer dan een paar keer per maand nodig, tikt het behoorlijk aan. Als je dan alles bij elkaar optelt, wordt het een dure grap. Dan ben ik nu toch echt veel goedkoper uit.”

Wat zijn nog meer voordelen die je hebt gemerkt?
“De complimenten van de vrienden en buren. Goh, buurman, wat een mooi model. Zit er echt helemaal geen benzine in? Dat concept is voor veel mensen nog heel bijzonder. Voor velen is het op dit moment denk ik ook niet weggelegd, al is het alleen vanwege de actieradius. Een ander voordeel is het optrekken. Bij het stoplicht maak ik er een sport van. Vooral met BMW’s is het leuk, die trek je eruit. Maar fijn is het vooral dat je met deze auto snel kunt accelereren in het verkeer, als het druk is of er onveilige situaties zijn.”

Zou je het ook aanraden bij anderen?
“Zeker. Ik wil graag meewerken aan het stimuleren van innovatie door zelf actief ermee te rijden en erover te vertellen. Natuurlijk zijn er ook discussies. Ik probeer altijd het realistische verhaal te vertellen. Natuurlijk is de actieradius beperkt, maar meestal ruim voldoende voor de meeste ritten. Mensen die sceptisch zijn, zijn toch ook gevoelig voor de kosten. Kijk eens naar de brandstof. Elektriciteit kost geen drol. Voor een paar euro heb je een volle tank. Dat is wat anders dan een volle tank benzine. Ik denk wel dat ik bij een uitzonderingsgroep behoor door nu al bewust te kiezen voor een elektrische auto. Ik begrijp ook heel goed dat mensen over het algemeen vooral bezig met hun dagelijkse dingen. Elektrisch rijden is voor veel mensen een non-issue, net als bijvoorbeeld groene stroom. Het is de kunst om het voor hen zó aantrekkelijk te maken dat ze zelf het besluit nemen om elektrisch te gaan rijden.”

Wat kunnen we daar aan doen? Moet de overheid hier bijvoorbeeld een rol bij spelen?
“Ja. Het is jammer dat de overheid een zwalkend beleid hierover voert. Ze belijden het met de mond, maar het echt uitvoeren gebeurt nog niet. De rechtbank in Den Haag heeft een historische uitspraak gedaan dat Nederland nu echt aan de slag moet met de klimaatdoelstellingen, anders halen we het niet. Maar wat doet de overheid? In plaats van er keihard voor te gaan, gaan ze in hoger beroep. Die houding snap ik niet. Ga toch aan de slag, en wel liefst met tien tandjes erbij. Ik maak me echt zorgen over de stand van de wereld. Er is al zoveel vernield, kijk bijvoorbeeld naar het poolijs. Ik mis de urgentie bij de overheid. Door het zwalkende beleid weten particulieren en bedrijven ook niet waar ze aan toe zijn.”

Hoofdpartners